Usuwanie zmian skórnych

WŁÓKNIAK

KSZAK (cysta naskórkowa, torbiel łojowa)

WŁÓKNIAK

Łagodny nowotwór wywodzący się z elementów tkanki łącznej skóry właściwej.

Miękki (fibroma molle)
Występuje jako pojedynczy, uszypułowany, cielisty guzek na powłokach brzusznych lub w dużych zgięciach (pachwiny, pachy), bądź gromadnie jako guzki lub guzy w chorobie Recklinghausena razem z nerwiakowłókniakami i nerwiakami. Często spotyka się włókniaki starcze, nitkowate tzw. acrochordon (fibromate filiformes), występujące w średnim i starszym wieku, częściej u kobiet na szyi, karku i w okolicy pach. Wielkość ich waha się od 2 mm do 1cm. Najczęściej są koloru cielistego lub brunatnego i nie towarzyszą im żadne dolegliwości.

Twardy (fibroma durum, dermatofibroma, histiocytoma)
Uważa się, że jest on raczej wynikiem reakcji odczynowej z przerostem tkanki włóknistej niż prawdziwym nowotworem. Powstaje zazwyczaj w wyniku drobnych urazów, ukłuć skóry przez owady i zadrapań. Występuje najczęściej na skórze kończyn, na ich wyprostnej powierzchni, zwykle pojedynczo w postaci małego guzka o średnicy od 2 mm do 1 cm o zróżnicowanym zabarwieniu od czerwonego do brunatnego, o gładkiej lub szorstkiej powierzchni. Jest przesuwalny względem podłoża.

Rozpoznanie:

Ustala się zwykle na podstawie charakterystycznego obrazu klinicznego.

Leczenie:

Włókniaki zwykle nie wymagają leczenia. Jeżeli są przyczyną dyskomfortu pacjenta lub gdy dołączają się objawy podrażnienia, nadżerki lub inne nietypowe zmiany wówczas można go usunąć laserem CO2 lub chirurgicznie w znieczuleniu miejscowym.

KASZAK (cysta naskórkowa, torbiel łojowa)

Powoli rosnący w obrębie skóry łagodny guz o charakterze torbieli, wypełniony masami rogowymi i łojowymi, a także zawierający elementy mieszków włosowych. Występują dwa różne rodzaje cyst różniące się między sobą głównie budową komórkową:

cysta naskórkowa właściwa - występuje głównie na twarzy, karku i klatce piersiowej
cysta przywłośna - występuje w obrębie mieszka włosowego na owłosionej skórze głowy.
Często mogą występować drobne powierzchniowe torbiele naskórkowe tzw. prosaki, zwykle w obrębie twarzy lub moszny.

Objawy:

Cysty mają kształt kulistego, przesuwalnego względem podłoża i niebolesnego guzka o wzmożonej spoistości. Często powiększa się i przyjmuje białe lub żółtawe zabarwienie i nie towarzyszą jej dolegliwości bólowe. W przypadku, kiedy dojdzie do wtórnego zakażenia staje się zaczerwieniona, bolesna, któremu często towarzyszy przebicie się cysty i wydostanie się jej zawartości na zewnątrz.

Rozpoznanie:

Ustala się zwykle na podstawie charakterystycznego obrazu klinicznego.
Leczenie
W przypadku prosaków postępowanie polega na nakłuciu zmian i ich delikatnym wyciśnięciu. Większe torbiele opróżnia się chirurgicznie po nacięciu zmiany sklalpelem lub usuwa w całości, co zapobiega nawrotom jeżeli w czasie zabiegu nie usunięto całej ściany torbieli. W przypadku zakażenia torbieli postępowanie polega dodatkowo na założeniu sączka w miejscu wyciętej torbieli i podawaniu antybiotyków przez 7-10 dni.

TŁUSZCZAK

Łagodny nowotwór wywodzący się z elementów tkanki łącznej skóry właściwej. Występuje najczęściej u kobiet w młodym i średnim wieku i jest wynikiem ogniskowych przerostów komórek tkanki tłuszczowej z wytworzeniem guzków lub guzów czasem o dużej wielkości. Tłuszczaki rzadko stają się złośliwe.

Objawy:

Tłuszczaki występują najczęściej jako miękkie, pojedyncze lub mnogie podskórne guzki pokryte prawidłową skórą, przesuwalne względem podłoża. Zmiany spotyka się głównie na tułowiu, karku, pośladkach, przedramionach i ramionach. Rzadko dają objawy jednak mogą się cechować bolesnością.

Rozpoznanie:

Ustala się zwykle na podstawie charakterystycznego obrazu klinicznego, jednak kiedy wykwit w szybkim tempie powiększa się konieczne może być wykonanie biopsji.
Leczenie
Tłuszczaki zwykle nie wymagają leczenia. Jeżeli wykwity są przyczyną dyskomfortu pacjenta można je usunąć chirurgicznie.

USUWANIE BRODAWEK (kurzajek)

Brodawki wirusowe (verrucae)
Są to pospolite, zakaźne grudki naskórkowe wywołane przez różne typy wirusa brodawczaka ludzkiego (HPV). Brodawki mogą występować w każdym wieku, jednak najczęściej spotyka się je u starszych dzieci. Wygląd i wielkość brodawek zależą od ich umiejscowienia oraz od stopnia narażenia na drażnienie i urazy mechaniczne. Przebieg choroby może być różny. Zakażenie może mieć charakter zmiany pojedynczej lub licznych wykwitów a sam proces może szerzyć się poprzez samozakażenia.

Brodawki zwykłe
Łagodne, powszechnie spotykane ostro odgraniczone grudki o średnicy 2-10 mm, o szorstkiej powierzchni, okrągłym lub nieregularnym kształcie, wzmożonej spoistości i jasnoszarym, żółtym, brązowym lub szarawoczarnym kolorze. Lokalizują się w miejscach narażonych na urazy (palce, łokcie, kolana, twarz, skóra głowy). Mogą również występować wokół płytki paznokciowej jako brodawki okołopaznokciowe.

Brodawki podeszwowe
Głęboko wnikające, hiperkeratotyczne guzki, umiejscowione na podeszwach, zazwyczaj bolesne, częściej pojedyncze lub nieliczne, spłaszczone wskutek ucisku i pokryte zrogowaciałym naskórkiem. Często przy zdrapywaniu ich powierzchni dochodzi do punkcikowatego krwawienia. Na podeszwach mogą występować również brodawki bardziej spłaszczone, niebolesne, zlewające się tzw. brodawki mozaikowe, będące skupiskami bardzo licznych, małych, położonych blisko siebie, brodawek podeszwowych.

Brodawki płaskie (młodocianych)
Płaskie, niezapalne, leżące prawie w poziomie skóry wykwity grudkowe, umiejscowione głównie na twarzy i grzbietach rąk. Na twarzy są brunatnawe lub prawie nie różnią się od koloru skóry otaczającej, na rękach są nieco bardziej wyniosłe i lekko hiperkeratotyczne. Brodawki płaskie młodocianych utrzymują się przez wiele miesięcy, a ustępują w sposób bardzo charakterystyczny, tzn. przez gwałtowne zaczerwienienie sie i obrzęk wszystkich wykwitów, z powodu czego zaniepokojeni chorzy zgłaszają się do lekarza. Znajomość tego objawu jest ważna, gdyż oznacza on, że w ciągu kilku dni nastąpi samowyleczenie i nie należy stosować żadnego leczenia.

Leczenie:

Mięczaki łyżeczkuje się w znieczuleniu miejscowym lub usuwa laserem CO2.

‹ powrót